சிமாரா அலி "ஊதாப்பூ "

மாதர் தினமென்று போராடி யுகம்தாண்டி
கைபெற்றும் இக்கணமும் புதுமைகள்
செய்திடும் பதுமையாய் காணும் இன்னும் சில கண்கள் மீது
தீயை மூட்ட ஆளேயில்லை!

மாமியார் உறவினை தாயேன ஏற்றிடும்
மக்களில் இன்னுமோர் மகளவள்! – சீதனம்
சுமந்தவள் புக்ககம் வருகையில் அகந்தையை
செருப்பென மாற்றிடும்நல் குணத்தவள்!

சுட்டிடும் வார்த்தைகள் மனதெல்லாம் எரித்தினும்
சோகத்தை மறைத்துமே சிரிப்பாள் – கன்னம்
வழிந்திடும் நீரினில் காயங்கள் போக்கிடும்
வல்லமை படைத்துமே இருப்பாள் !

குழந்தைக்குத் தூக்கம் வரும்போது தாயின் அரவணைப்பும் தாலாட்டும் கிடைக்காவிட்டால், விரல் சூப்பும் பழக்கம் ஏற்படுகிறது. சரியாகத் தூக்கம் பிடிக்காதபோது, சோர்வாக இருக்கிறபோது, போரடிக்கும்போது… இப்படிப் பல சூழல்களிலிருந்து தன்னை விடுவித்துக்கொள்ளும் ஒரு பாதுகாப்புக் கவசமாக நினைத்து, குழந்தை விரல் சூப்பத் தொடங்குகிறது.

புக்ககம் செல்பவள்
பக்குவம் வேண்டும்
அவள் சிறுமியாகினும்
தாயாகவேண்டும்
துணையவன்
வழிகேட்டாள்
அது
புருச லட்சனம்!