தொடர் எண் 7.

தலைப்பு : இன்சொல்.

ஊக்கமுடன் வாழ்ந்திடவே உற்றோரும் வாழ்த்திடவே
நீக்கமற எந்நாளும் இன்சொற்கள் பேசிடுவாய்
தாக்கிடுவார் வன்சொற்கள் தாங்கிக்கொள் நற்பண்பால்
வாக்கினிலே மாறாமல் வாழ்ந்திடத்தான் கற்பாயே.

கற்பாயே நல்நூல்கள் காப்பாயே பண்பாட்டைப்
பற்றிடுவாய் சான்றோர்சொல் பாசத்தில் நல்லுறவாய்.
வற்றாத கல்வியினை வாழ்நாளில் பெற்றால்தான்
சொற்சுவையில் வல்லோனாய் சொல்லாட்சிச் செய்திடலாம்.

செய்யென்றால் நற்செயல்கள் செய்கின்ற நல்தம்பி
பொய்யில்லை உன்னிடத்தில் போற்றுகின்ற நல்லோர்கள்
தொய்வில்லா உன்செயல்கள் தோல்வியினைக் காணவேண்டாம்
பெய்கின்ற நல்மழைபோல் பேசுவாயே இன்சொல்லே.

சொல்லினிலே நம்தமிழ்போல் சொல்லில்லை என்றுணர்வாய்
இல்லாத சொல்லில்லை இன்தமிழ்போல் யாப்பில்லை
சொல்லொன்றே காலத்தை சுட்டுவதைச் சொல்வாயே.
எல்லோரும் நன்குணர இன்றேதான் நல்வாய்ப்பே.

நல்வாய்ப்பை ஏற்காமல் நானென்ன செய்திடுவேன்
எல்லோரும் பார்த்திடுவார் என்றெண்ணித் தூங்கிடாதே
சொல்வதையும் கேட்பாயே சோறுமட்டும் வாழ்வல்ல
வெல்லட்டும் உன்முயற்சி வேங்கையென நிற்பாயே.

 முன்னே செல்ல …. தொடரும் 


மறுமொழி இடவும்

உங்கள் மின்னஞ்சல் வெளியிடப்பட மாட்டாது தேவையான புலங்கள் * குறிக்கப்பட்டன

Related Posts

மரபுக் கவிதை

தம்பி… 9

வாழ்வாயே மகிழ்வாக வாழ்த்திடவே பெரியோர்கள் தாழ்வென்ற நிலையில்லை தளராமல் உழைத்திட்டால் ஏழ்மையென்னும் நிலையில்லை ஏற்றத்தைப் பெறுவாயே வீழ்வதெல்லாம் எழுவதற்கே வீறுகொண்டு எழுவாயே.

மரபுக் கவிதை

தம்பி… 8

ஏரோட்டம் இல்லையென்றால் ஏற்றமில்லை செல்வத்தில் தேரோட்டம் ஓடாது தெம்மாங்கும் கேட்காது காரோட்ட வாய்ப்பில்லை கஞ்சிக்கும் ஏமாற்றம் நீரோட்டம் காத்திட்டால் நிச்சயமாய் நன்மையுண்டே.

மரபுக் கவிதை

கீதாஞ்சலி

அரண்மனையும் தோரணமும் ஆடும் வாயில் அணியணியாய் மணிவிளக்கம்‌ ஒளிரும் கோவில் நிரல்நிரலாய் உன்னடியார் வந்து செல்லும் நெரிசலிடைப் போற்றிசெயும் ஒலி முழக்கம் கரைகாணாப் புகழ் வெளிச்சம் உனதேயாகக் கனிவுடனே என்முகத்தைக் காண்பா யோநீ தெருவினிலோர் மூலையிலே இசைக்கும் என்றன் சிறுகுரலை என்னரசே கேட்பா யோநீ