கவிதை என்பது வெறும் வார்த்தைகளால் எழுதப்படுவது அல்ல.

ஒலிநயமும் உணர்வுப்பூர்வ வெளிப்பாடும் அதில் இருக்க வேண்டும்.

படிக்கும் போதே சில கவிதைகள் நம்மை அந்தச் சூழலில் ஆழ்த்தி மனதை லயிக்கச் செய்யும்.

கம்பர் தனது இராமாயணக் காவியத்தில் பல இடங்களில் மதுரசமாய் இனிய சொல்லாடல்களைப் பயன்படுத்தி இருப்பது நமது சிந்தைக்கு விருந்து.

திரும்பத் திரும்ப படிக்கும் போது கம்பனின் கவிதைகள் பல நமது நெஞ்சக் குழிக்குள் தமிழின் இனிமையைத் தேனில் நனைத்த பலாச்சுளையின் சுவையாகத் தந்து விட்டுப் போகும்.

இந்த நிகழ்வைப் படியுங்கள் …. கம்பனின் கவிநயம் நெஞ்சமெல்லாம் மயிலிறகால் வருடுகிறது.

தம்பி இலக்குவனால் நிர்மாணிக்கப்பட்ட பர்ணசாலையின் வெளியில் இராமர் படுத்து ஓய்வில் இருக்கிறார். அந்த நேரத்தில் தனது கணவன் வித்யுத்சிகுவனைப் போரில் பறிகொடுத்து கைம்பெண்ணாகக் காட்டில் அலைந்து திரிந்து கொண்டிருக்கும் சூர்ப்பனகை அங்கே வருகிறாள். அரைகுறையாய் கண்களை மூடியும் திறந்தும் துயில் கொள்ளும் இராமனைக் காண்கிறாள். அவனது அழகில் மயங்கி தனது அரக்க உருவத்தை அழகிய உருவாக மாற்றிக் கொண்டு இராமனை நோக்கி நெருங்குகிறாள் … அவளது எழில் கொஞ்சும் மேனியழகு … அவளது நடை எப்படி இருந்ததது என்பதை கம்பன் நம் கண் முன்னே தனது கவிதை வரிகளால் அழகுபடக் கூறுகிறான் … பாருங்கள் …

” பல்லவ மனுங்கச் பஞ்சியொளிர் விஞ்சுகுளிர்
செஞ்செவிய கஞ்சநிமிர் சீறடிய ளாகி
அஞ்சொலிள மஞ்சையென அன்னமென் மின்னும்
வஞ்சியென் நஞ்சமென வஞ்சமகள் வந்தாள் ”

அவள் ஒரு மயிலைப்போல் அலுங்காது அடியெடுத்து வைத்து மென்மையாய் வருகிறாள்.

இதனுடைய பொருள் படிக்கும் போதே நமக்குத் தெரிகிறது. நளினமாய் மயக்கும் வண்ணம் தமிழ் சொற்களைக் கையாண்ட கம்பனை என்ன சொல்லிப் பாராட்டுவது?

பஞ்சி, விஞ்சு, செஞ்செ, அஞ்சொல், வஞ்சி, நஞ்சு, வஞ்ச என்று மெல்லின வார்த்தைகளைக் கையாண்டு நம்மை இன்பத்தின் உச்சிக்கே அழைத்துச் செல்கிறான்.

பெண்களுக்கே உரித்தான நளினம் இங்கு மெல்லின வார்த்தைகளால் வெளிபட்டாலும் கடைசியில் சூர்ப்பனகையின் இயல்பை ” நஞ்சமென வஞ்ச மகள் வந்தாள் ” என்று முடித்து உள்ளத்து உணர்வை வெளிப்படுத்துகிறான். என்னதான் நடையழகும் உடையழகும் வதன அழகும் இருப்பினும் அவள் ஒரு வஞ்ச மகள் எனும் போது கம்பனின் கவிநயம் இங்கே வெளிப்படுகிறது. மீண்டும் மீண்டும் படியுங்கள் … சுவையை உணருங்கள்.

தொடர் 1
தொடர் 3


Leave a Reply

Your email address will not be published.

Related Posts

இலக்கணம்-இலக்கியம்

கம்பன் கவிநயம்… தொடர் – 5

கம்பர் தனது இராமயணக் காவியத்தில் கிஷ்கிந்தா காண்டத்தில் அநுமனை அறிமுகம் செய்துவைக்கிறார். பின் அனுமன் இராமன் லக்ஷ்மணன் இருவரையும் சந்திக்கும் காட்சியில் தனது கவிப் புலமையை நுட்பத்தை அநுமனின் சொற்கள் வழி நமக்கு கவி இன்பத்தை அள்ளித் தெளிக்கிறார். இராமன் இலக்குவன் இருவரையும் மறைவில் நின்று காணும் அனுமன் Read more…

இலக்கணம்-இலக்கியம்

கம்பன் கவிநயம்… தொடர் – 4

கம்பனின் எழுதுகோல் (எழுத்தாணி.....) மேலும் எழுதாமல் நின்ற இடம் காணுங்கள்....சுவையுங்கள். “ வெய்யோன் ஒளி, தன் மேனியின், விரி சோதியின், மறைய பொய்யோ எனும், இடையாளொடும், இளையானொடும், போனான்! மையோ, மரகதமோ, மறி, கடலோ, மழை முகிலோ, ஐயோ, இவன் வடிவு என்பது ஓர், அழியா அழகு உடையான்!” ராமர், சீதை, லட்சுமணன் மூவரும் மரவுறி தரித்துச் செல்கிறார்கள். அப்போது, சூரியன் தன் கதிர்களை விரித்து ஒளிமயமாக உலா வரத் தொடங்குகிறான். ஆனால், ராமரின் திருமேனியில் இருந்து வெளிப் பட்ட ஒளி வெள்ளத்தின் முன்னால், அந்தச் சூரியனே ஒளி மங்கிக் காணப்படுகின்றானாம்.

இலக்கணம்-இலக்கியம்

கம்பன் கவிநயம்… தொடர் – 3

''நதி வெள்ளம் காய்ந்துவிட்டால் நதி செய்த குற்றம் இல்லை விதி செய்த குற்றம் அன்றி வேறு யாரம்மா நதி வெள்ளம் காய்ந்துவிட்டால் நதி செய்த குற்றம் இல்லை விதி செய்த குற்றம் அன்றி வேறு யாரம்மா பறவைகளே பதில் சொல்லுங்கள் மனிதர்கள் மயங்கும் போது நீங்கள் பேசுங்கள் மனதிற்கு மனதை கொஞ்சம் தூது செல்லுங்கள் நல்லவர்க்கெல்லாம் சாட்சிகள் ரெண்டு ஒன்று மனசாட்சி ஒன்று தெய்வத்தின் சாட்சியம்மா தெய்வத்தின் சாட்சியம்மா''