உலாவரும் நிலவொன்றை
— உன்னதமாய்த் தாய்காட்டி
நிலாச்சோறு ஊட்டுகின்ற
— நிம்மதிதான் வேண்டுமென்று
பலாசுவையாய் அமுதூட்டப்
— பக்குவமாய் வாய்த்திறக்க
நிலாமகளை நினைந்துகொண்டு
— நீண்டுவிடும் என்கைகளே !!
அன்னைதந்த சோற்றினையும்
— அகமகிழ்ந்து உண்ணுகின்றேன்
முன்பின்னே அறிந்ததில்லை
— முகமலர்ந்து நிற்கின்றேன்
அன்புடைய கைகளினால்
— அமுதத்தைத் தந்துநின்றாள்
என்னுடனே அவளிருந்து
— எனக்களித்தாள் பாசத்தை .
வண்ணமகள் அன்னையிங்கே
— வாடிடலும் கூடாதென்றே
திண்ணமுடன் நிலாச்சோறு
— தின்னுகின்றேன் மனமகிழ்ந்து .
விண்ணுலகம் எனைப்பார்த்தே
— வியப்புடனே நிலமகளை
மண்ணுலகம் நோக்கியுமே
— மறுப்பின்றி அனுப்பிடுவாள் .
நிலவுக்கு நிகராக
— நின்றிடுவாள் எனதன்னை .
மலரனைய கைகளினால்
— மங்கையவள் மனமகிழ்ந்து
பலரின்கண் படாமலேயும்
— பரிசுத்த அன்பினாலே
நிலவுநோக்க ஊட்டிடுவாள்
— நிலாபெண்ணும் இவளன்றோ !!!
