வாய்க்கா கரையோரம்
வரப்பு மேட்டோரம்
ஒத்தமாட்டு வண்டியிலே
ஒத்தையடி பாதையிலே
ஒண்டியா போகையிலே
ஓரம் போறம் பாக்கையிலே
மச்சான நினக்கியிலே
தடமும் தெரியல நேரமும் தெரியல!

சின்னாள பட்டு சேலையே
இடுப்புலதான் சொறுகையிலே
மச்சானின் நெனைப்பையும்
சேத்துதான் சொருகுனேன்
கோடாலி கொண்டையிலே
மருக்கொழுந்து வெக்கையிலே
மச்சானின் வேர்வை சொகம்
வேகமா வந்துருச்சே!

கள்ளிப் பழக் காட்டுக்குள்ளே
கடிச்சுக் கொஞ்சம் பாத்தேனே
பரிசம் போடும் முன்னால
நெனச்சுப் பாத்து கொஞ்சையிலே
தித்திப்புதான் பத்தலையே
வெள்ளரி கடிக்கையிலே
உம் முத்துப் பல்லதான்
நெனச்சுப் பாத்து சிரிச்சேனே!

அரளிப்பூ ஆடையிலே
செவத்த மச்சான் மூஞ்சிய
நாங்கண்டு ரசிச்சேனே
நெல்லு நாத்தெல்லாம்
நீ சாஞ்சு நடந்தாப்புல
என்னைப் பாத்து ஆடுதே
சீண்டி போன ஊதாக் காத்தும்
இடுப்புச் சதை குறுகுறுக்க
அகத்திக் கீரை ஆயலையிலே
கொஞ்சப்போயி கடிச்சுவைக்க
தன்னந்தனியா இந்தச் சிறுக்கி
மனசுக்குள்ளே கிச்சு கிச்சு!

கடகடன்ன்னு பாதையிலே
வண்டிச் சத்தம் கேக்கையிலே
விவரங்கெட்ட மனுஷன்
விலகிப்போன துணியைப்பாத்து
குறும்போட கொக்கரிச்சான்
தன்ன மறந்து கத்தியில
விரலைத்தான் அறுத்துக்கிட்டேன்!


மறுமொழி இடவும்

உங்கள் மின்னஞ்சல் வெளியிடப்பட மாட்டாது தேவையான புலங்கள் * குறிக்கப்பட்டன

Related Posts

மரபுக் கவிதை

தம்பி… 9

வாழ்வாயே மகிழ்வாக வாழ்த்திடவே பெரியோர்கள் தாழ்வென்ற நிலையில்லை தளராமல் உழைத்திட்டால் ஏழ்மையென்னும் நிலையில்லை ஏற்றத்தைப் பெறுவாயே வீழ்வதெல்லாம் எழுவதற்கே வீறுகொண்டு எழுவாயே.

மரபுக் கவிதை

தம்பி… 8

ஏரோட்டம் இல்லையென்றால் ஏற்றமில்லை செல்வத்தில் தேரோட்டம் ஓடாது தெம்மாங்கும் கேட்காது காரோட்ட வாய்ப்பில்லை கஞ்சிக்கும் ஏமாற்றம் நீரோட்டம் காத்திட்டால் நிச்சயமாய் நன்மையுண்டே.

மரபுக் கவிதை

கீதாஞ்சலி

அரண்மனையும் தோரணமும் ஆடும் வாயில் அணியணியாய் மணிவிளக்கம்‌ ஒளிரும் கோவில் நிரல்நிரலாய் உன்னடியார் வந்து செல்லும் நெரிசலிடைப் போற்றிசெயும் ஒலி முழக்கம் கரைகாணாப் புகழ் வெளிச்சம் உனதேயாகக் கனிவுடனே என்முகத்தைக் காண்பா யோநீ தெருவினிலோர் மூலையிலே இசைக்கும் என்றன் சிறுகுரலை என்னரசே கேட்பா யோநீ