(அனுபல்லவி)

கண்ணே… கண்ணே… சொல்லிவிடு…
கனவினில் கண்டதை சொல்லிவிடு…
கனவின் நாயகன் நான்தானா…
காதல் கிளியே சொல்லிவிடு…

பெண்ணே… பெண்ணே… சொல்லிவிடு…
கனவினில் கண்டதை சொல்லிவிடு…
மனதினில் நிற்பவன் நான் தானா…
மனதை திறந்து சொல்லிவிடு….

(பல்லவி)

கண்டேன் கனவு என்றுரைத்தாய்… ;நீ
கனவினை கூற மறந்துவிட்டாய்…
கனவினில் பார்த்தது இது தானோ…
காதல் மானே சொல்லிவிடு…

(சரணம்)

கனவில் வந்தது நான் தானா…
காதல் கவிதை சொன்னேனா…
மனதை வென்று சென்றேனா…
மயக்கம் கொள்ளச் செய்தேனா…

தயக்கம் கொண்டு நின்றேனா….
தயங்கித் தயங்கி வந்தேனா…
உயிரில் ஒன்றாக கலந்தேனா…
உணர்வாய் கோவை சுவைத்தேனா…

வண்ண மயிலை ரசித்தேனா…
எண்ணம் முழுதும் லைத்தேனா…
கண்ணின் அழகில் கரைந்தேனா…
கருத்தாய் உன்னில் இணைந்தேனா..

மலரே!… உன்னில் அமர்ந்தேனா…
மலரின் தேனை சுவைத்தேனா…
மனதில் நிறைந்தவன் நான் தானா…
மனம் விட்டு கனவை சொல் தேனே…


மறுமொழி இடவும்

உங்கள் மின்னஞ்சல் வெளியிடப்பட மாட்டாது தேவையான புலங்கள் * குறிக்கப்பட்டன

Related Posts

மரபுக் கவிதை

தம்பி… 9

வாழ்வாயே மகிழ்வாக வாழ்த்திடவே பெரியோர்கள் தாழ்வென்ற நிலையில்லை தளராமல் உழைத்திட்டால் ஏழ்மையென்னும் நிலையில்லை ஏற்றத்தைப் பெறுவாயே வீழ்வதெல்லாம் எழுவதற்கே வீறுகொண்டு எழுவாயே.

மரபுக் கவிதை

தம்பி… 8

ஏரோட்டம் இல்லையென்றால் ஏற்றமில்லை செல்வத்தில் தேரோட்டம் ஓடாது தெம்மாங்கும் கேட்காது காரோட்ட வாய்ப்பில்லை கஞ்சிக்கும் ஏமாற்றம் நீரோட்டம் காத்திட்டால் நிச்சயமாய் நன்மையுண்டே.

மரபுக் கவிதை

கீதாஞ்சலி

அரண்மனையும் தோரணமும் ஆடும் வாயில் அணியணியாய் மணிவிளக்கம்‌ ஒளிரும் கோவில் நிரல்நிரலாய் உன்னடியார் வந்து செல்லும் நெரிசலிடைப் போற்றிசெயும் ஒலி முழக்கம் கரைகாணாப் புகழ் வெளிச்சம் உனதேயாகக் கனிவுடனே என்முகத்தைக் காண்பா யோநீ தெருவினிலோர் மூலையிலே இசைக்கும் என்றன் சிறுகுரலை என்னரசே கேட்பா யோநீ