கால் வைத்து பழகி ஓட்டம் பிடித்த சிறுபயணம்.
கரும்பலகையில் கிறுக்கிய கையுடன்,
கண்சிமிட்டி பேசிய எழுத்து !
வாத்யாரின் பிறம்பை பார்த்து
பின்னுக்கு தள்ளி பயந்த காலு,
உயரம் கூடகூட அளவெடுத்து
தச்ச சட்டைபோல,
படிக்க படிக்க பாடங்களும்
அறிவை ஒசத்த,
வானை நோக்கி பறப்பதே,
பள்ளிகூட வாழ்க்கை !
பணிவாய் பவ்யமாய்
இன்பமாய் அமர்ந்த கூடம் !
இந்த,
தேனீக்களாய் மொய்த்த கூட்டத்தில்,
சுவையோடு கூடிய நட்பு.
மனங்களில் மகிழ்ச்சி
வண்டுகளாய் மொய்க்க…
கிளைகளில் அமர்ந்த
மழைத்துளி நீரை
குலுக்கிய குலுங்களின் வாசம்.
வாழ்க்கை எங்கே போகிறதென்று
தெரியாமலே,
துள்ளலுடன் நடந்து
சென்று வந்த பள்ளிகூடம் !
தயங்கிடும் மூளைக்கும்
சொல்லிக் கொடுக்குமே இந்த
அறிவுக்கூடம்!
