பல்லவி

சாமத்து ரோசாப்பூவு
உன்ன யெண்ணி வாடுதய்யா

உன்னைக் காணாமல் கண்ணுரெண்டும்
வீதியெல்லாம் தேடுதையா…

கண்ணீரு ஒன்னாகக் கூடுதையா…

கரைபுரண்டு வெள்ளமா ஓடுதையா…

      ( சாமத்து ரோசாப்பூவு)

அனுபல்லவி

முத்து முத்தாப் பேசினீயே
முத்தங்கள் அள்ளி வீசினீயே
கொத்துமல்லி கொண்டையிலே
கோலமிட்டு வாழ்த்துனீயே

உன்னயெண்ணி உள்மூச்சி வாங்குதையா
என்னுள்ளம் அலைபாய்ந்து ஏங்குதையா

கண்ணுறக்கம் இல்லாம நெஞ்சு துடிக்குதையா

நெஞ்சுக்குள்ள உன் நெனப்பு
பஞ்சா வெடிக்குதையா…

      (சாமத்து ரோசாப்பூவு)

சரணம்

பட்டு மெத்தயில பாய்விரிச்சி
பால் நிலவு காயுதையா…

சொப்பனத்தில் நீயும் வந்தா
பாவி மனம் வேகுதையா…

உன்மடியில் என்னுசுரு போகட்டுமே…
கோடியுகம் நம் காதல் வாழட்டுமே…

அக்கம் பக்கம் பாத்துக்கிட்டு ஆசைகள் கூடுதையா…
தென்றலோடு பேசிக்கிட்டு தாகமும் தீருதையா…

      (சாமத்து ரோசாப்பூவு)


4 Comments

செல்வகுமாரி · செப்டம்பர் 27, 2017 at 3 h 39 min

Very nice song

முகம்மது அலி ஜின்னா · செப்டம்பர் 28, 2017 at 2 h 59 min

சிறந்த கவிதையை இனிய குரலில் கேட்க மனம் நிறைகின்றது / வாழ்த்துக்கள்

? · செப்டம்பர் 28, 2017 at 5 h 56 min

மகிழ்ச்சி மிக்க நன்றிகள் கோடி

? · செப்டம்பர் 28, 2017 at 15 h 25 min

அருமை…

மறுமொழி இடவும்

உங்கள் மின்னஞ்சல் வெளியிடப்பட மாட்டாது தேவையான புலங்கள் * குறிக்கப்பட்டன

Related Posts

புதுக் கவிதை

காம, மதவெறி பிடித்த கயவன்களே!

காம, மதவெறி பிடித்த
கயவன்களே!

எதை நீ
தேடினாய் -அந்த
எட்டு அகவை
அசிஃபாவிடம்

நீ தூங்க
அவள் தூங்காமல்
இரவு முழுவதும்
உன்னை சாய்த்து
வைத்திருந்த
அந்தத் தோள்களையா?

 » Read more about: காம, மதவெறி பிடித்த கயவன்களே!  »

மரபுக் கவிதை

மண்ணும் மொழியினம் மாற்றான் கையில்

மண்ணும் மொழியினம் மாற்றான் கையில்
இன்னும் என்னடா இமைக்குள் உறக்கம்?

எழுந்து வாடா எரிதழல் போல
பழுதை எல்லாம் பட்டென எரித்திடு!

ஆண்ட இனமே அடிமை வாழ்வா?

 » Read more about: மண்ணும் மொழியினம் மாற்றான் கையில்  »

புதுக் கவிதை

மண்சார்ந்த கலாச்சாரம் தொலைத்துவிட்ட வாழ்வுதனில்

விளக்கொளியில் மறைந்திருக்கும்
மையிருட்டில் பொலிவிழந்த முகங்களின்
அடையாளங்கள் நிலைத்திருக்கும்!
தெளிவற்ற சிந்தனைக்குள்
செயல்பாட்டின் விரல்கள் எல்லாம்
முடங்கியிருக்கும்!
ஒன்று கூடிப் பேசினாலும்
முடிவற்ற சூழலுக்குள்
பொய்மையும் புறங்கூறலும்
மண்டிக்கிடக்கும்!

 » Read more about: மண்சார்ந்த கலாச்சாரம் தொலைத்துவிட்ட வாழ்வுதனில்  »