என்ன முடியாதென்று
சோம்பிக் கிடக்கிறாய்…
எது உன் தடையென்று
மூடிப் படுக்கிறாய்…?

விழி உயர்த்திப்பார்
தெரியும் ஆகாய விளக்கு
தலை குனிந்து நிற்றல்
தமிழ்ப்பெண் வழக்கு…

காலையில் பறக்கிறதே
வெறும்வயிற்றுப் பறவை
மாலையில் பெறுகிறதே
மகிழ்ந்துண்டு நிறைவை…

மழைக்காலம் வருமுன்னர்
சேமிக்கும் எறும்பு
பிழையற்ற எண்ணத்தில்
பழியில்லை விரும்பு…

எட்டி உன் முன்னால்
பொங்குகிற கடலைப்பார்
வெட்டிச் சோறென்னும்
வெறும்பெயரை நீக்கிப்பார்…

பூக்கள் மலராமல்
முடங்கிக் கிடக்கிறதா
காக்கைக் கரைதலிலே
களைத்து இளைக்கிறதா…?

கன்று தாய்ப்பசுவை
முட்டாமல் பாலுண்டா
மண்ணை துளைக்காமல்
காலூன்றும் வேருண்டா…?

புல்லும் கன்றுக்குப்
பொழுதேனும் உணவாகும்
பூங்குருவி ஆனாலும்
பறந்துதான் இரைதேடும்…

உலகின் இயல்பெல்லாம்
உழைப்பின்றி வேறில்லை…
உள்ளத்தில் துணிவிருந்தால்
உயர்வன்றி கீழில்லை…

ஒவ்வொன்றும் ஒருதவம்
ஒவ்வொன்றும் ஒருவரம்
ஏறினால் எழுகையாம்
மீறினால் விழுகையாம்…

Categories: கவிதை

மறுமொழி இடவும்

உங்கள் மின்னஞ்சல் வெளியிடப்பட மாட்டாது தேவையான புலங்கள் * குறிக்கப்பட்டன

Related Posts

புதுக் கவிதை

நீதான் எந்தன் நிழல்

மௌனப் புன்னகை
கொட்டிய
உந்தன் வதனத்திலிருந்து
ததும்பி ஓடும்
அன்பின் வாசனையை
அள்ளிக் குடிக்கிறேன்…
அது
நீண்ட சஞ்சரிப்போடு
எந்தன் கரங்களில் நசிபட்டு
என்னைத் தாண்டி
நெடுதூரம் ஓடியது
ஆனந்தச் சாயல்கள்…

 » Read more about: நீதான் எந்தன் நிழல்  »

புதுக் கவிதை

தேடுகிறேன் வறுமையற்ற வாழ்வை

தேடுகிறேன் வறுமையற்ற வாழ்வை

என் தேசத்தில் தேடுகின்றேன்
வறுமையற்ற வாழ்வாய்
எனக்கான சந்ததிகளில்
விழிகள் நிறைய
கண்ணீரோடு கையேந்தும்
சிறுவர்களின் கெஞ்சலும்

தோல்சுருங்கி
கைவிடப்பட்ட மூதாட்டியின்
முனகலோடும்

நடுங்கும் கைகளில்
கைத்தடியின் ஆதரவில்
கால்இடறி ஆதரவின்றி
விழப்போகும் முதியவரிடமும்
தேடுகிறேன்
வறுமையற்ற வாழ்வை.

 » Read more about: தேடுகிறேன் வறுமையற்ற வாழ்வை  »

கவிதை

பூஞ்சோலையில் ஒரு பொன்வீணை

பூஞ்சோலை மணக்கிறது.
ஒவ்வொரு பூக்களுமே சிரிக்கிறது.

பூவாக மொட்டுகள் துடித்திடவே.
பொன்னூஞ்சலில் மனம் ஆடிடவே.

மாந்தோப்பில் கிளிகள் கொஞ்சிடவே
மாம்பழத்தை வண்டுகள் துளைத்திடவே

மேகமதைக் குயில்கள் அழைத்திடவே
மேனியெல்லாம் குளிர் சிலிர்த்திடவே

கார்மேகத்தால் மயில்கள் ஆடிடவே
காட்சிகளைக் கண்கள் பதித்திடவே

தென்றல் தேகத்தைத் தழுவிடவே
தேனிசையை மூங்கில்கள் இசைத்திடவே.

 » Read more about: பூஞ்சோலையில் ஒரு பொன்வீணை  »