படிதாண்டாப் பத்தினியாய் அடுப்புக் குள்ளே
—– பகலிரவும் அடியாளாய்ப் பணிகள் செய்தே
அடிவுதைகள் ஏளனங்கள் பட்ட போதும்
—– அழுகையினைத் துயரத்தை விழுங்கிக் கொண்டு
கடிவாளக் குதிரையாகச் சுமையி ழுத்துக்
—– கல்லெனினும் புல்லெனினும் கணவன் என்றே
படிப்பின்றி இருந்தநிலை மாறிப் போகப்
—– பட்டத்தால் பகுத்தறிவு பெற்றா லின்று !

எண்ணத்தில் வலிமையின்றி இருந்த பெண்ணோ
—– எழுச்சிப்பா பாரதியின் புதுமைப் பெண்ணாய்க்
கண்ணீரைச் சிந்திமூலை அமர்ந்தி ருந்த
—– காட்சிமாற்றி எழுந்திட்டாள் துணிச்ச லோடே
தண்ணீரில் எதிர்த்துநீந்தும் மீனைப் போலத்
—– தரையினிலே அடக்குமுறை எதிர்த்து வென்று
விண்மீதில் பறக்கின்றாள்! விவேகத் தோடு
—– விதைக்கின்றாள் சாதனைகள் துறைகள் தோறும் !

தட்சணையால் முதிர்கன்னி ஆன தெல்லாம்
—– தகர்த்தெறிந்து எதிர்வினாவால் பணிய வைத்தாள்
பட்டுக்கும் பொன்னுக்கும் கையை ஏந்திப்
—– பணிந்தநிலை மாற்றிபணம் ஈட்டு கின்றாள்
கட்சிக்கும் ஆட்சிக்கும் தலைமை ஏற்றுக்
—– கண்வியக்க அதிகாரம் செலுத்து கின்றாள்
கட்டுடையும் நீர்க்குமிழி போலி ருந்த
—– காலம்போய் உடையாத குமிழி யானாள் !


Leave a Reply

Your email address will not be published.

Related Posts

மரபுக் கவிதை

என்தேசம் என்சுவாசம்

வளைந்தகோடால் வரைந்துவைத்த படமா நாடு ----- வாழ்க்கையையே தியாகத்தின் வேள்வி யாக்கி வளையாத முன்னோர்கள் தீப்பி ழம்பால் ----- வார்த்துவைத்த வார்ப்படந்தான் இந்த நாடு! முளைவிட்டுத் தானாக முளைத்தெ ழுந்த ----- முட்செடியா இந்தநாடு? மானத் தாலே தலையுடலை விதைகளாக்கிக் குருதி நீரால் ----- தளிர்க்கவைத்த பன்னீர்ப்பூ இந்த நாடு!

மரபுக் கவிதை

இரயிலிருக்கை விடுதூது

காப்பு கன்னியைக் கண்டதும் காதலென எண்ணுகின்ற என்றன் பதின்ம எழில்வயதில் – அன்றொருநாள் நான்செய்த ஓர்குறும்பை நன்றாகப் பாடுகிறேன் ஊன்செய்தான் காக்க உவந்து ! புதுமை செல்வதையே தூதாய்ச் செலுத்திடுவார் ! என்றாலும் செல்வதெலாம் வெல்லத்தான் சென்றிடுமோ ? – சொல்லுகின்ற தூதைத் திறம்படவே சொல்வதுவே நற்றூதாம் ! Read more…

மரபுக் கவிதை

கண்ணீரின் கதை கேட்க வந்தாயா?

கண்ணீரின் கதை கேட்க வந்தாயா? – காதல் கடலுக்குள் விழுந்தேனே அறிவாயா? பெண்ணாக பிறந்தது பெரும் பாவமா? – பேதை பிணமாகி போனேனே உன் சாபமா? தவம் இருந்தே பசிதான் மறந்தேனே – உயிர் தாய் என்னை ஈன்றதை மறந்தேனே தன்னலம் பாரா தாய்மையின் ஈரம் காய்வதற்குள் உன்னிடம் Read more…