நீளமான அந்தச் சாலையின் ஒரு ஓரத்தில் மிகப்பெரிய மரம் பரந்து விரிந்து சடைத்து வளர்ந்து நின்றது.

அனலாகக் கொதிக்கும், கடும் வெயிலில் போவோர் வருவோர்க்கெல்லாம் களைப்பாறும் தங்குமிடமாக ஒரு கற்பக விருட்சமாக அமைந்திருந்தது அந்த மரம்.

மரத்தில் மலர்ந்திருந்த பூக்கள் அழகாகவும் நல்ல நறுமணத்தையும் தந்தது. மலர்களைச் சுற்றி தேனீக்களும் வண்டுகளும் ரீங்காரமிட்டு, வலம் வந்தன.

மரத்தின் கீழ் இளைப்பாறும் வழி போக்கர்கள் பூவின் அழகையும் அதன் நறுமணத்தையும் புகழ்ந்து கொண்டே செல்வார்கள்.
பூ, புகழ்ச்சியால் பூரித்துப் போனது. அதற்கு தனது பெருமையை அடக்கிக் கொள்ள முடியவில்லை.

குனிந்து மரத்தின் வேரைப் பார்த்து கேட்டது. “வேரே! வேரே! நீயோ மண்ணுக்குள் அடியில் புதைந்து கிடந்து உணவுகளைச் சேகரித்து மரத்திற்குக் கொடுத்துக் கொண்டிருக்கின்றாய். இருந்தும் என்ன பிரயோசனம்? உன்னை யாரும் பார்ப்பதும் இல்லை. உன்னைப்பற்றிப் பேசுவோரும் இல்லை. என்னைப் பார்! நான் எந்த வேலையும் செய்வதில்லை. இருந்தும் மரத்தின் மேல் ஒய்யாரமாக அமர்ந்திருக்கிறேன். என்னைச்சுற்றி ரீங்காரமிடும் வண்டுகள் கூட்டத்தைப் பார்! என்னிடமிருந்து அழகான நறுமணம் வருகின்றது. நான் மனிதர்கள் கழுத்தில் மாலையாய் இருப்பேன். மங்கையர்கள் தலையில் ஒய்யாரமாக அமர்வேன். என்னைப் புகழாத மனிதர்களே கிடையாது. எனது பெருமையைத் தெரிந்து கொண்டாயா? ” என்றது.

வேர், தனது நிலையை நினைத்து வேதனைப்பட்டு கலங்கியது.

இதைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த மரம், பூவைப் பார்த்துச் சொன்னது: “ஏ, பூவே! உன்னிடம் அழகு இருக்கலாம்! இருந்தும் என்ன பிரயோசனம்? நீ, காலையில் மலர்ந்து மாலையில் கருகி விடுவாய். வேரின் பெருமைகள் உனக்குத் தெரியாது! அது உனக்கும் எனக்கும் உணவளிக்கின்றது. எங்களைக் காலம் எல்லாம் தாங்கி நிற்கின்றது. வேர் தன் கடமையை நிறுத்திவிட்டால் நீ எங்கே? நான் எங்கே? அதன் பின் இளைப்பாறும் மனிதர்களுக்கும் இங்கு என்ன வேலை? தெரிந்து கொள். உன்னை விட உயர்வானது வேர்தான்!”

பூ, தன் நிலை அறிந்து வெட்கத்தால் தலை குனிந்து கொண்டது. வேர், தன்னை உணர்ந்து தலை நிமிர்ந்து கொண்டது.

மரம் சொன்னது: “ஒருநாள் புகழுக்காய் பூவாய் இருப்பதைவிட மற்றவர் நலனுக்காய் வேராய் இருப்பதே மேல்”.

Related Posts

சிறுகதை

தண்டவாளத்தில் ஓர் உயிர்

அது மதுரையில் இருந்து ராமேஸ்வரம் போகிற பாசஞ்சர் ரயில். அந்த ரயிலோட டிரைவர் ஜான்சன்மற்றும் டீசல் அஸிஸ்ட்டண்ட் அழகர் எஞ்சினிலி ருந்தார்கள். அது மதுரையில் 7மணி அளவில் கிளம்பி 12 மணிஅளவில் ராமேஸ்வரம் சென்றடையும்.

 » Read more about: தண்டவாளத்தில் ஓர் உயிர்  »

தொடர் கதை

யாளியும்… சக்தியும்… 15

15

இப்ப, நாம நிற்கிறது மேற்கு தொடர்ச்சி மலை. தானே..?’ என்றாள் சக்தி…

‘ஆம்..! இந்த பொதிகை மலையும், மேற்குத்தொடர்ச்சி மலையின் ஒரு பகுதி.தான்..!’ சக்தி…

‘சரி, நேரம் ஆச்சு..! 

 » Read more about: யாளியும்… சக்தியும்… 15  »

தொடர் கதை

யாளியும்… சக்தியும்… 14

14

‘அப்ப, பாஷாணங்களை வெயிலில் காயவைக்க மாட்டார்களா..?’

நெருப்பினால் உண்டாகும் வெப்பம் மட்டுமல்லாது, இயற்கையாகக் கிடைக்கக் கூடிய வெப்பம், வெளிச்சம், இருள், காலநிலை இவற்றின் மூலமாகவும் மூலிகைகளை உலர்த்தி, சித்தர்கள் பாஷாணமாக்கினர்.

 » Read more about: யாளியும்… சக்தியும்… 14  »