விஜயகுமார் வேல்முருகன்

நல்ல கட்டுமஸ்தான உடல், அதற்கேற்ற உடை. கையில் ஒற்றை மலருடன் உதட்டில் மலர்ந்த புன்னகையுடன் கடற்கரையின் மணற்பரப்பில் உட்கார்ந்திருந்தான் அருண்.. பார்வை கடல் அலையில் விளையாடிடும் சிறுவர்கள் மீதும், அவர்கள் விரட்டிடும் நண்டின் மீதும்.. சிறிது நேரம் நினைவில் மூழ்கினான்.. இதே கடற்கரையில் நான்கு வருடங்களுக்கு முன்பு.. மாலதி மற்றும் அவளுடைய சித்தப்பா மகனும் அருணின் நண்பனுமான திலக் , அருண் மற்றும் திலக்கின் அப்பா அம்மா சில நண்டு Read more

என்னை என்றும் இகழ்ந்தாலும் ஏற்றுக் கொள்வேன் மகிழ்வுடனே அன்னைத் தமிழின் மரபைத்தான் அவச்சொல் சொல்லிப் பேசிட்டால் கன்ன மிரண்டும் வீங்கிடுமே கனிந்த நட்பும் பிரிந்திடுமே! மரபின் மாண்பைப் புரியாது மதியி ழந்தே ஏசாதீர் சிரத்தில் ஏந்தா  விட்டாலும் சீர்தான் கெட்டுப் பேசாதீர் மரத்தில் அடித்த ஆணியைப்போல் மனதின் அடியில் பதிந்திடுமே சரமாய்க் கோபம் வந்தேதான் சவுக்காய் வார்த்தை நீண்டிடுமே! மரபேக் கவியின் தாயல்லவா மறுத்தால் வருமே நோயல்லவா மரபை மதித்தால் Read more