புதுக் கவிதை

ஞானமெது..?

இனிப்பானதொன்றை கசப்பாக்கினான் இல்லாத ஒன்றுக்கு இருப்பதின் கருவறுத்து கல்லாத கயவன் போலே கண்ணிருந்தும் குருடானான் .. !! உள்ளுக்குள் வெறும் பாலை மணல் ஊருக்கு மட்டும் பலமுதிர்ச்சோலையாய் சொல்லுக்குச்சொல் தூயோர் சொல் மறைத்து சுயநலப் பகைக்கு சூத்திரம் போதித்தான் .. !! உன்மதம் என்மதம் உன் நாடு என் நாடு உன் குலம் என் குலமெனும் Read more…

மரபுக் கவிதை

இரயிலிருக்கை விடுதூது

காப்பு கன்னியைக் கண்டதும் காதலென எண்ணுகின்ற என்றன் பதின்ம எழில்வயதில் – அன்றொருநாள் நான்செய்த ஓர்குறும்பை நன்றாகப் பாடுகிறேன் ஊன்செய்தான் காக்க உவந்து ! புதுமை செல்வதையே தூதாய்ச் செலுத்திடுவார் ! என்றாலும் செல்வதெலாம் வெல்லத்தான் சென்றிடுமோ ? – சொல்லுகின்ற தூதைத் திறம்படவே சொல்வதுவே நற்றூதாம் ! ஈதை உணர்ந்திடுவீ ரிங்கு ! நூல் Read more…

ஹைக்கூ துளிகள்

சிறுவரிக் கவிதைகள்

மண்ணில் புதைந்தாலும் விண்ணோக்கி எழுவோம் விதைகள்! மறு பிறப்பெடுத்த மகிழ்ச்சி, எழுத்தாளன் முகத்தில்! புத்தக வெளியீடு! மூச்சைவிற்று வாழ்க்கை நடத்துகிறான் பலூன்காரன்! கசக்கிப் பிழிந்தாலும் கை மணக்கச் செய்வோம் பூக்கள்! எவ்வளவு மது அருந்தினாலும் யாருக்கும் கஷ்டங்கள் கொடுக்கமாட்டோம் வண்டுகள்! கடலில் முகம் பார்த்தால் கரைக்கு இழுத்துச் செல்கின்றன அலைகள் நிலா! குடியிருந்ததை, கூடுகட்டி வாழ்ந்ததை Read more…

மரபுக் கவிதை

கண்ணீரின் கதை கேட்க வந்தாயா?

கண்ணீரின் கதை கேட்க வந்தாயா? – காதல் கடலுக்குள் விழுந்தேனே அறிவாயா? பெண்ணாக பிறந்தது பெரும் பாவமா? – பேதை பிணமாகி போனேனே உன் சாபமா? தவம் இருந்தே பசிதான் மறந்தேனே – உயிர் தாய் என்னை ஈன்றதை மறந்தேனே தன்னலம் பாரா தாய்மையின் ஈரம் காய்வதற்குள் உன்னிடம் என்னை இழந்தேனே! சுய நலப் பாவி Read more…

புதுக் கவிதை

உருவமான உயிர்

பருவ மழையில் என் பரம்பரை துளிர்க்கிறதா… பருவம் கொப்பு மாற, பெண்மை பூரணம் உணர்கிறது… இனி, இனிமை மட்டுமே இவள் உலகில்… அந்தத் திரவம் உருவம் ஆகிற்றோ … முந்தானை பிடித்திழுக்க முயல் குட்டியா… நானாகச் சிரிக்கின்றேன், அசையாமல் குதிக்கின்றேன்… கண்ணாடியில் முகம் பார்த்தது போய், முதன் முதலாய் வயிறு… என் பரம்பரையின் இன்னொரு பருக்கையா Read more…

மரபுக் கவிதை

தமிழில் உறைந்து போதல்

பித்தனாய் ஆனேன் பூந்தமிழே – நெறி பிறழாத கவிதைதா பொற்சிமிழே -– உன்னில் மொத்தமாய் ஆவி உடல் மோகனமாய்த் தந்த பின்னே படித்தேன் – கவி – வடித்தேன் நற்றிணையில் தமிழ் மணக்கும் பாராய் – காதல் நர்த்தனங்கள் நிலை கொள்ளும் வேராய் – கை பெற்றணையா தீபமென பேரொளியைச் சிந்துகின்ற நூலைப் – படி Read more…

மரபுக் கவிதை

வாசிப்பே அறிவுக்கு வலுவூட்டும்

வாசிப்பே அறிவுக்கு வலுவூட்டும் – எங்கள் வாழ் நாளைச் சிறப்பாக்கிப் பலமூட்டும் தேசத்தின் பேரோங்க வழி காட்டும் – நிதம் தெவிட்டாத தெள்ளமுதாய்ச் சுவை மீட்டும் நேசிப்பே உள்ளத்தை நேராக்கும் – நூல் நெடுங்காலப் பேதமையைச் சீராக்கும் போசிக்கும் வாண்மையிலே ஆளாக்கும் – எம் பொடுபோக்குக் கயமைகளைத் தூளாக்கும் கருவறைக்குட் தங்குகின்ற காலந்தொட்டே – தாய்க் Read more…

புதுக் கவிதை

அன்புத் தோழி

நிறத்தைப் போலவே மனமும் வெள்ளை என்றவளே! – அதில் கரும்புள்ளியை வைத்துவிட்டு எங்கே சென்றாய்? தேனினும் இனிமை குரல் என்றவளே! அதைக் கசப்பாக்கிவிட்டு எங்கே சென்றாய்? பாலினும் தூய்மை குணம் என்றவளே! -அதைத் திரியவைத்துவிட்டு எங்கே சென்றாய்? கண்கள் கலங்கிய போதெல்லாம் என்னைவிட உன்கைகள் என்கண்களைத் துடைத்தனவே! இன்றும் கலங்குகிறேன் உன்கைகளுக்காக ஏங்குகிறேன்! துவண்டபோது எல்லாம் Read more…

மரபுக் கவிதை

அவளென் அதிகாரம்

(கலிவெண்பா) சூல்கொண்ட வெங்கதிரோன் சுட்டெரிக்க நாற்புறமும் கால்பதிக்கத் தோன்றாக் கலன்போலே துன்புறுத்தப் பால்முகமோ வாடிடுமே பாவையவள் நாணத்தால் மால்மருகன் தாள்போல் மனம்குளிரும் சோலையிலே எல்லையிலா எண்ணங்கள் ஏடெடுத்துப் பாட்டெழுத ஓரா யிரமாகி ஓயாதக் கற்பனைகள் நேரே எழுந்தெழுந்து நெஞ்சத்தைப் பற்றிநின் றொன்றைவொன்றும் முன்நிற்க ஒன்றும் புரியாமல் நின்றுவிட்டேன்; பின்னர் நினைவெல்லாம் ஒன்றாகி மின்னல் ஒளிபோல மேலோங்கும் Read more…

மரபுக் கவிதை

ஏழ்மையின் எதிர்பார்ப்பு

குரல்: பாத்திமா பர்சானா வாழ்க்கையிலே அமர்தற்குச் சிறிய வீடு —— வயிறெரிக்கும் பசிதணிக்கக் கொஞ்சம் சோறு தாழ்ந்திடாமல் மானத்தைக் காப்ப தற்குத் —— தகுவுடலை மறைப்பதற்குக் கீழ்மேல் ஆடை வீழ்ந்திடாமல் தலைநிமிர்ந்து நிற்ப தற்கு —— விளங்குகின்ற அடிப்படையாம் இந்த மூன்றே ஏழ்மையிலே தவிக்கின்ற மக்கள் எங்கள் —- – எதிர்பார்ப்பாம் இவைகிடைத்தால் வாழ்வோம் நாங்கள்! Read more…