மழைக்கால ஓரிரவில்..
உதிர்த்துக் கொண்டிருந்தது
வெண்ணிறப் பூக்களை மேகம்..

உலவும் காலத்தில் உயிர்த்தோழியுடன்
பறிக்கும் உயிரை அவனது வசீகர கண்கள்..
காரணம் தேடும் மனம்
ஊர் சுற்ற.. தவமாய் தவமிருந்து
விழிகளை சந்திக்க..

ஏனோ அவன் எனைத் தொடர..
ஆள் அரவமற்ற தெருவில்..
பூமழை மனதிலும் திடீரென..

உள்ளே தள்ள வெளிவரும் இதயத்தை..
நிற்காமல் நின்றேன் ஓரிடத்தில்
பதின்ம வயதின் பருவத் துடிப்போ..
இது தான் முதல் காதலா..?!

தோற்றேன் ஒத்திகை பார்த்து..
நடுங்கியது உடல் சாரலில் நனைந்து..
நுரையீரல் சற்றே வீங்கியது..

அழைப்புக்குரல் “என்னங்க”
நிராயுதபாணியான நொடியில்
நிமிர்ந்தேன் தரிசிக்க
விரும்பிய கமலக்கண்ணனை..
மஞ்சள் நிற தெருவிளக்கினடியில்
அழகிய மணாளன்..

சருகானேன் காதலில்லை
அந்தக் கண்களில்.. இடி தாக்கியது..
அவன் திருவாய் மலர்ந்ததில்..
“உங்கள் தோழியின் பெயரென்ன..?!”


மறுமொழி இடவும்

உங்கள் மின்னஞ்சல் வெளியிடப்பட மாட்டாது தேவையான புலங்கள் * குறிக்கப்பட்டன

Related Posts

புதுக் கவிதை

காடுகள்

காடுகள் – நம்
வாழ்விடத்தின் கடைகால்கள்
ஆனால்… நாம்
தகர்த்துக் கொண்டிருக்கிறோம்.

காடுகள் – நம்
உயிர்வளி சேமிப்பகங்கள்
ஆனால்… நாம்
செலவழித்து கொண்டிருக்கிறோம்.

 » Read more about: காடுகள்  »

அறிமுகம்

வாழ்வி(ய)ல் வசந்தம்!

உள்ளிழுத்து வெளிவரும் – என்
உஷ்ண மூச்சுக் காற்று
இதயத்தின் ரணங்களை
மொழிபெயர்க்கும்!

என் வீட்டு ஜன்னல் கதவு
என் மன ஓலத்தை எதிரொலிக்க
ஒத்தாசை புரியும்!

 » Read more about: வாழ்வி(ய)ல் வசந்தம்!  »

புதுக் கவிதை

என்னில் கோபுரக் கலசமாய்

உன் விழியில் விழுந்த நொடி
என்னிதயத்துள் காதல் வேர்விட்டதடி
உன் ஒற்றைப் பார்வையில் மனம்
பித்தாகி நான் மயங்க
தூக்கம் தொலைத்த கண்கள் தூர்ந்தே போனதடி
நெற்றிப் புரளுமுந்தன் கற்றைக் குழலினில்
தூளி கட்டியாடத் துடிக்குதெந்தன் மனது.

 » Read more about: என்னில் கோபுரக் கலசமாய்  »