கிளைகள் அடர்ந்த தனிமரம்தான் அது
தன் விழுதுகளை நம்பியே
நிமிர்ந்து நிற்கும் அரைநூற்றாண்டாக …

அதன்கிளைகள் மேல் பசிய இலைகளாகப் படர்ந்தன கிளிகள்…
லட்சோபலட்சம் பைங்கிளிகளின்
ஆராவாரிக்கும் சப்தம் எண்திசையெங்கும் பறக்கச் செய்கிறது.
கிளிகளின் கொஞ்சல்களும்
பழங்களைக் கொத்தியுண்ணும் இன்பமும்
தாய்வயிற்றில் உதைக்கும்குழந்தையெனக்
கொள்கிறது அந்த ஆலமரம்

நாற்புறமும் சாலைகளை சத்தமிட்டபடியே
குறுவண்டி பெருவண்டிகளெனப்
பெருகியோடும் பேராற்றின் நடுவே
அது செம்மாந்து நிற்பதை பார்த்தவர்கள்…
சிலர் புரியாமல் உமிழ்ந்து போகிறார்கள்
சிலர் பாவம் என உளறிப் போகிறார்கள்
தன்நிழலை நம்பியே நிமிர்ந்து நிற்கும்
அடர்ந்த வானமாகும் அந்த மரம்…
வனமாகவும் காட்சியளிக்கிறது…

வழிபோக்கர் களின் ஓய்விடமாகவும்
கைவிடப்பட்ட வர்களின் வாழிடமாகவும்
செல்லரித்த தன் அடிப்பகுதி
சிலவற்றின் படுக்கையிடமாகவும்…

நாற்சந்தியில் நிற்பதைப் பற்றி
ஒருபோதும் கவலை கொண்டதில்லை
மாறாகத் தாராளமாய்
வானம் தொட்டு வளர்க்க எண்ணும்
யாவரையும் யாவற்றையும்

உண்ணும் பழங்களையும் நிழலையும்
ஏன் தன்னையே தின்ன கொடுத்திருக்கும்
யாவர்க்குமாகிய அந்த ஆலமரம்
இன்றும் காட்சியளிக்கும் நாற்சந்தியில்
கிளியுடைய மீனாட்சியம்மனாக…


மறுமொழி இடவும்

உங்கள் மின்னஞ்சல் வெளியிடப்பட மாட்டாது தேவையான புலங்கள் * குறிக்கப்பட்டன

Related Posts

புதுக் கவிதை

கன்னியின் கண்ணீர்

காலம் கனியுமா
கனவுகள் பலிக்குமா
கவலைகள் கலையுமா
கன்னி மனம் மகிழுமா!!

தண்ணீரில் மீன்
அழுதால் தெரியுமா
கண்ணீரில் போடும்
கோலம் நிலைக்குமா!!

 » Read more about: கன்னியின் கண்ணீர்  »

புதுக் கவிதை

கவிதை: விரதம்

தெலுங்கில் எழுதியவர்: உஷா துரகா

காருக்குக் குறுக்கே வந்தவனை
வாய் வலிக்கத் திட்டிய அரைமணிக்கு
அன்று மௌன விரதம் இருப்பது
நினைவு வந்தது

இரண்டாவது குலாப்ஜாமூன்
தொண்டைக்குள் இறங்கும்போது
அன்று உபவாச தீட்சை இருப்பது
நினைவு வந்தது

ஹாய்…குட் மார்னிங்..

 » Read more about: கவிதை: விரதம்  »

அஞ்சலி

உனக்கு ஏது உறக்கம்.?

தோன்றிய கால முதல் தூண்டாய்
மணி விளக்காய் தோன்றிய.
தமிழ்த் தாயின் தலைமகனே.
குமணன் தலை கொடுக்க முன்வந்தான்
நீயோ தன்னையே தமிழுக்கு தந்தாய்
புறநானூறு அகநானூறு ஆக
மொத்தம் எண்ணூறு என
எண்ணிக் கொண்டிருந்தவர்கள் மத்தியில்
சங்கத் தமிழின் சங்கதிகளை
சரித்திரமாய் சொன்னவன் நீயே
மனிதகுலத்தின் போக்கு வரத்திற்கு
கோடு கிழித்த வள்ளுவனுக்கு
வான் புகழ் கொண்ட சிலை அமைத்தவன் நீயே
உரை வீச்சில் உள்ளத்தை உருக வைத்தவனே
மூட நம்பிக்கையை முட்டித்தள்ள
முழு வீச்சில் முயன்றவனே
சினிமாக்கள் அறியாமையை விதைத்தபோது
வாழ்க்கையின் யதார்த்தத்தை அறிவோடு கலந்தவன் நீயே
கதா கலட்சமாக கவி அரங்குகள்
காட்சி அளித்தபோது கவி
அரங்குகளில் புரட்சி செய்த புதுமையாளனே
கழிக்க முடியாத கடன் பிறப்புகளை
பெற்ற கலைஞரே.

 » Read more about: உனக்கு ஏது உறக்கம்.?  »