கிளைகள் அடர்ந்த தனிமரம்தான் அது
தன் விழுதுகளை நம்பியே
நிமிர்ந்து நிற்கும் அரைநூற்றாண்டாக …

அதன்கிளைகள் மேல் பசிய இலைகளாகப் படர்ந்தன கிளிகள்…
லட்சோபலட்சம் பைங்கிளிகளின்
ஆராவாரிக்கும் சப்தம் எண்திசையெங்கும் பறக்கச் செய்கிறது.
கிளிகளின் கொஞ்சல்களும்
பழங்களைக் கொத்தியுண்ணும் இன்பமும்
தாய்வயிற்றில் உதைக்கும்குழந்தையெனக்
கொள்கிறது அந்த ஆலமரம்

நாற்புறமும் சாலைகளை சத்தமிட்டபடியே
குறுவண்டி பெருவண்டிகளெனப்
பெருகியோடும் பேராற்றின் நடுவே
அது செம்மாந்து நிற்பதை பார்த்தவர்கள்…
சிலர் புரியாமல் உமிழ்ந்து போகிறார்கள்
சிலர் பாவம் என உளறிப் போகிறார்கள்
தன்நிழலை நம்பியே நிமிர்ந்து நிற்கும்
அடர்ந்த வானமாகும் அந்த மரம்…
வனமாகவும் காட்சியளிக்கிறது…

வழிபோக்கர் களின் ஓய்விடமாகவும்
கைவிடப்பட்ட வர்களின் வாழிடமாகவும்
செல்லரித்த தன் அடிப்பகுதி
சிலவற்றின் படுக்கையிடமாகவும்…

நாற்சந்தியில் நிற்பதைப் பற்றி
ஒருபோதும் கவலை கொண்டதில்லை
மாறாகத் தாராளமாய்
வானம் தொட்டு வளர்க்க எண்ணும்
யாவரையும் யாவற்றையும்

உண்ணும் பழங்களையும் நிழலையும்
ஏன் தன்னையே தின்ன கொடுத்திருக்கும்
யாவர்க்குமாகிய அந்த ஆலமரம்
இன்றும் காட்சியளிக்கும் நாற்சந்தியில்
கிளியுடைய மீனாட்சியம்மனாக…


மறுமொழி இடவும்

உங்கள் மின்னஞ்சல் வெளியிடப்பட மாட்டாது

Related Posts

கவிதை

பாதமே வேதம்

உந்தன் பாதம்
எந்தன் வேதம்,
உந்தன் கொலுசு
எந்தன் இன்னிசை.

ஆடும் கால்கள்
ஆனந்த ஊற்று,
ஓடும் பரல்கள்
உயிரின் ஓசை,

வண்ணப் பூச்சு
வடிவின் வீச்சு,

 » Read more about: பாதமே வேதம்  »

குடும்பம்

சிறுவர்கள் உலகம்

சிறுவர்கள் உலகம் புது உலகம் – பெரும்
சாதனை படைக்கும் தனி உலகம்
வறுமையின் துயரம் உடன் விலகும் – புது
வசந்தங்கள் தந்தே பூ மலரும்!

இது மழலைகள் பருவம்
சின்ன நிலவுகள் உருவம் – என்றும்
பாழ் நிலவாய்ப் பாரில் தாவி ஒளி கொடுப்போமே…

 » Read more about: சிறுவர்கள் உலகம்  »

புதுக் கவிதை

ரோஹிங்காஒரு கண்ணீர்க் காவியம்

 

கண் வலிக்கும் ரோஹிங்காவின் காட்சி பல கண்டு
கவி வரைந்தேன் என் மனதில் ஆற்றாமை கொண்டு
புண் முளைக்கும் இதயத்தில் மக்கள் துயர் எண்ணி
புகலிடத் திலும் பருக இல்லைத் துளித் தண்ணி
விண் முழக்கம் போல் விழுதே வெடியெறி குண்டு
விலை மதிக்க முடியாத உயிர் பல கொன்று
மண்ணறைக்குள் புதைக்கவில்லை தீயினிலே இட்டு
மனித ரத்தம் குடிக்கின்றார் மக்களினைச் சுட்டு!

 » Read more about: ரோஹிங்காஒரு கண்ணீர்க் காவியம்  »