பொன்னந்தி மாலையிலே
      பொங்கிவரும் பாட்டு! – உன்
புன்னகையில் தான்மயங்கிப்
      பூத்ததுள்ளம் கேட்டு!
தென்றலுடன் ஆடிடுதே
      தென்னையிளங் கீற்று – பேசும்
செவ்வலகு கிள்ளையொன்று
      சித்திரம்போல் வீற்று!!

செம்மஞ்சள் சூரியனும்
      செல்லும் விடைபெற்று! – அந்த
செம்மாந்தப் பேரொளியோ
      செம்பவளத் தட்டு!
நம்மிதயம் சேர்ந்திணையும்
      நாளினில்கை தொட்டு – நம்
நற்றமிழில் சொல்லெடுத்து
      நானிசைப்பேன் மெட்டு!

கூடடையும் தாய்வரவில்
      குஞ்சுமுகம் பூக்கும் – அதன்
கொஞ்சுமொழி கேட்டவுடன்
      கூர்விழியால் பார்க்கும்!
ஓடமொன்று அக்கரையில்
      ஓசையின்றிச் சேர்க்கும்! – அதை
ஒட்டிவரும் சேல்கெண்டை
      உள்ளமதை யீர்க்கும் !!

கார்மேகம் கண்டமயில்
      கலாபம் விரித்தாடும்! – அந்த
காட்சியினைக் கண்டமனம்
      காதலியை நாடும்!
சீர்மிகுந்த வெண்ணிலவை
      திரையிட்டு மூடும் – முகில்
திங்களொளி பட்டதுமே
      சேர்த்தணைக்கத் தேடும்!!

கோலநிலா மீன்களுடன்
      கூடியெழில் காட்டும்! – அது
கும்மிருட்டு வந்தபின்னும்
      குலவியொளி கூட்டும்!
சோலைமலர் வாசமது
      துன்பத்தை ஓட்டும்!- என்
சுந்தரியே உன்நினைவோ
      சொர்க்கத்தைக் காட்டும்!!


1 Comment

அதியமான் கார்த்திக் · செப்டம்பர் 28, 2017 at 20 h 36 min

அருமையான கவிதை. வாழ்த்துகள்!

மறுமொழி இடவும்

உங்கள் மின்னஞ்சல் வெளியிடப்பட மாட்டாது

Related Posts

மரபுக் கவிதை

எழுகின்ற விடியல்

எழுகின்ற விடியலிலே இனிமை வேண்டும்
      ஏரியிலே தூயதண்ணீர் ஓட வேண்டும்
உழுகின்ற நிலத்தினையும் காக்க வேண்டும்
      உணவினிலே விடங்கலக்கா தர்மம் வேண்டும்
இழுக்கல்ல போராட்டம் தெளிதல் வேண்டும்
 

 » Read more about: எழுகின்ற விடியல்  »

மரபுக் கவிதை

வாழ்வின் சிறப்பு!

உயர்வா யுலகில் பிறந்தாலும்
      உயிரை மாய்த்தே வாழ்கின்றோம்
மயக்கும் வாழ்வை மனதார
      மடியில் கிடத்தி மகிழ்கின்றோம்
துயரே துயரே துயரென்று
 

 » Read more about: வாழ்வின் சிறப்பு!  »

மரபுக் கவிதை

கடலோரத் தென்னை மரம்

(எண்சீர் விருத்தம்)

கண்ணாடிப் போலந்த கலங்காத நீர்மேல்
        களிப்போடு முகம்பார்க்க காலடியில் நீரை!
தண்ணீரின் அழகில்நீ தடுமாறிப் போவாய்
   

 » Read more about: கடலோரத் தென்னை மரம்  »