மரத்தால் உயிர்வாழும் காலமாறி
        மாத்திரையால் வாழுகிற காலமாச்சே.
உரத்தால் விளைகின்ற பயிர்மாறி
        உருக்குலைந்த வயலாக உருவாச்சே.

உணவையே மருந்தாக உண்கையிலே
        உடலாயுள் கூடியது உண்மைதான்,
உணவுக்குப் பதிலாக உயிரழிக்க
        உருவாக்கும் மருந்திங்கு வந்தாச்சே.

மன்பதையின் ஆயுளிங்குக் கூடக்கூட
        மருந்துகளின் எண்ணிக்கைக் கூடுதலாம்,
மனிதனாயுள் கூடுதற்கு வழியுமின்றி
        மருத்துவத்தின் செலவுதான் கூடிப்போச்சே.

உண்கின்ற உணவுகளின் மதிப்பைவிட
        உயர்மருந்தின் விலையதுவோ அதிகமாச்சே,
அண்மையிலே ஆராய்ச்சி செய்ததிலே
        அதுதானே உண்மையென தெளிவுமாச்சே.

வருங்காலம் மருந்தின்றி வாழ்வதற்கு
        வழியதனைக் காண்பதற்கு வேண்டுகிறேன்,
அரிதான மனிதவாழ்வு நிலைத்திருக்க
        அறிவியலை நாமிங்குக் பேணவேண்டும்.

உயிர்குடிக்கும் மாத்திரையைத் தூரவீசி
        உடல்நலமாய் வாழ்வதற்கு வழிகாண்போம்,
பயிர்வாழ மழைநீரும் வெப்பம்போல்
        பயன்கொடுக்கும் முறைதனையே கண்டுவாழ்வோம்.


மறுமொழி இடவும்

உங்கள் மின்னஞ்சல் வெளியிடப்பட மாட்டாது தேவையான புலங்கள் * குறிக்கப்பட்டன

Related Posts

மரபுக் கவிதை

காமத்தின்  கண்பறிப்போம்

மலராத  மொட்டதனின்  இதழ்கி  ழித்து
       மதுவுண்ட   வண்டொன்றைப்  பார்த்த  துண்டா
புலராத  இரவுக்குள்  புணர்தல்  போன்று
       புரிந்திட்டார்   வன்செயலைக்  கயவர்  சில்லோர் !

 » Read more about: காமத்தின்  கண்பறிப்போம்  »

கவிதை

பூஞ்சோலையில் ஒரு பொன்வீணை

பூஞ்சோலை மணக்கிறது.
ஒவ்வொரு பூக்களுமே சிரிக்கிறது.

பூவாக மொட்டுகள் துடித்திடவே.
பொன்னூஞ்சலில் மனம் ஆடிடவே.

மாந்தோப்பில் கிளிகள் கொஞ்சிடவே
மாம்பழத்தை வண்டுகள் துளைத்திடவே

மேகமதைக் குயில்கள் அழைத்திடவே
மேனியெல்லாம் குளிர் சிலிர்த்திடவே

கார்மேகத்தால் மயில்கள் ஆடிடவே
காட்சிகளைக் கண்கள் பதித்திடவே

தென்றல் தேகத்தைத் தழுவிடவே
தேனிசையை மூங்கில்கள் இசைத்திடவே.

 » Read more about: பூஞ்சோலையில் ஒரு பொன்வீணை  »

மரபுக் கவிதை

தந்தைக்கு ஒரு தாலாட்டு!

பத்துமாதம் வயிற்றுக்குள்
பத்தியமாய்ச் சுமக்கவில்லை
சித்தத்தில் உன்நினைவைச்
சிறிதேனும் இறக்கவில்லை!

தாலாட்டிப் பாலூட்டிப்
பார்த்திருந்தே இரசிப்பதில்லை!
ஆளாகி நீஉயர
அறிவுருத்த மறப்பதில்லை!

உயிரிருந்தால் போதுமென்ற
உணர்வுடனே இருப்பதில்லை!

 » Read more about: தந்தைக்கு ஒரு தாலாட்டு!  »