விதைத்த விதைகளை உள்வாங்க
என் உடலில் உயிர்சத்து இல்லை.

விதைகளை முளைக்கச்சொல்ல
என்மனதில் ஈரமில்லை.

வெற்றிடங்களை நிரப்ப
வருணபகவானுக்கோ மனமில்லை.

கண்விழித்துப்பார்த்தால்
வெள்ளைமாளிகைகள் நாற்காலி
போட்டு அமர்ந்து அதிகாரம் செய்கிறது.

ஆழ்துளைக்கிணறுகளின் அட்டகாசம்
என் உடலை அங்கஅங்கமாக கிழித்துக்
கொண்டிருக்கிறது.

அன்னார்ந்து பார்த்து அழுகின்றேனே?
அடைமழையே எம்மை அணுகி
ஆறுதல்கூற அஞ்சுகிறாயே?

கூட்டம்கூட்டமாய் என்உடலை கூறுபோட
கொடியசைத்து அழைக்கிறார்கள்.

எம்மை ஆண்ட சொர்க்கமே இனி உன்உடலின்
வியர்வைத்துளிகளை நான் ருசிக்கமாட்டேன்.

உங்கள்கண்களில் வழியும் ரத்தத்துளிகளை
கண்டு கரைந்துபோவேன்.

என் உடலைதனியாக விட்டுசெல்லாதே
என் ஆருயிர் அரசனே.

என் உடலை சிதைக்கின்ற காட்சியை
கண்டு கடைசியாக ஒருமுறை
கண்ணீர்துளிகளை
காணிக்கையாக்கிவிட்டு செல்.!

இப்படிக்கு

விழிநீருடன் விளைநிலம்!


மறுமொழி இடவும்

உங்கள் மின்னஞ்சல் வெளியிடப்பட மாட்டாது

Related Posts

புதுக் கவிதை

விதைக்க மறந்த மனித நேயம்

1.
எந்தேசம் எங்கேபோ கிறது சொல்லு
… இழிநோக்கி நகரத்தான் மனிதம் என்றா
சந்தையென கல்வியாகி திருட்டுக் கொள்ளை
… சாதிமத சண்டைகளும் மனிதம் கொல்ல
எந்ததிசை போகிறது மக்கள் கூட்டம்

 » Read more about: விதைக்க மறந்த மனித நேயம்  »

கவிதை

பாதமே வேதம்

உந்தன் பாதம்
எந்தன் வேதம்,
உந்தன் கொலுசு
எந்தன் இன்னிசை.

ஆடும் கால்கள்
ஆனந்த ஊற்று,
ஓடும் பரல்கள்
உயிரின் ஓசை,

வண்ணப் பூச்சு
வடிவின் வீச்சு,

 » Read more about: பாதமே வேதம்  »

புதுக் கவிதை

வீடுபேறு உடைய வீடு

கிளைகள் அடர்ந்த தனிமரம்தான் அது
தன் விழுதுகளை நம்பியே
நிமிர்ந்து நிற்கும் அரைநூற்றாண்டாக …

அதன்கிளைகள் மேல் பசிய இலைகளாகப் படர்ந்தன கிளிகள்…
லட்சோபலட்சம் பைங்கிளிகளின்
ஆராவாரிக்கும் சப்தம் எண்திசையெங்கும் பறக்கச் செய்கிறது.

 » Read more about: வீடுபேறு உடைய வீடு  »