என் மூக்குத்தி தேவதைக்கு …

காதலே கடிதந்தான்
பார்வைதான் அதன் எழுத்தென்றாலும்
மொழி மேடையில் கவிதை நாட்டியம் ஆடத்தான்
ஆசைப்பட்டது அவனது ஊஞ்சல் மனசு

அவளுடைய வார்த்தை தேகத்தில் பூத்த வியர்வைத் துளிகள்தான்
அவனுக்குத் தெரிந்த ஒரே ஒரு தேன் .
அவனுடைய பேச்சுக் கிண்ணத்தில்
அவளுடைய புன்னகை மது ஊற்றி அவன் குடித்தபோதுதான் கண்டான்
காதல்
போதையுடன் தள்ளாடியதை

நேர மேகத்தில் அவன் இருதயம் ஊர்வலம் போனது
அந்த வானத்து அழகியை நோக்கி
சின்னச் சின்ன சண்டைகள் இனித்தன
கரும்புத் துண்டுகளாக

காதல் ஞானம் அடைந்த
ஒரு புத்தனாக அவனை மாற்றியது
அவள் அழகெனும் மதம்

தூரத்தை மிக அருகில் இருத்தி விடுகிறது
காதல்
உடல்கள் களைந்துவிட்டு மனதை நிர்வாணாமாக்கி ரசிக்கிறது
காதல்

அந்தக் காதல் வீரனின் இதயவாள்
நினைவுகள் கீறக்கீற அன்பு வடிந்து கொண்டிருந்தது
அமுத பானமாக

தன்னை ஒரு வானமாகத் திறந்து
எண்ணங்களை நட்சத்திரங்களாக விதைத்து
அந்த நிலாவைக் குடியேற்றும் அன்பு நடவடிக்கைதான்
அவனின் கடிதம்

” என் மூக்குத்தி தேவதைக்கு …

உன் மூச்சுக்காய் காத்துக்கிடக்கு புல்லாங்குழல்
ஒரு பேச்சுக்காய் பூத்துக்கிடக்கு செவ்வாயிதழ்

குங்குமப் பொட்டு வைத்த நீ என் பூவு
நடந்து வரும் கரும்புக் கட்டு நீ என் தேனு
அம்பு விட்டு எய்யும் நீ புள்ளி மானு
கடிக்க வரும் எறும்பு நீ கட்டிப் பாலு

உன் மழைக்காய் வேர்த்துக் கிடக்கு இதயவயல்
கரு மேகத்துக்காய் பார்த்துக் கிடக்கு அன்புமயில்

இப்படிக்கு
எனக்குள் நீ ”

அவள் வாசற் கதவு தட்டுவதற்கு
கடிதமொன்று செல்லும்
காதல் வேசமிட்டு .


மறுமொழி இடவும்

உங்கள் மின்னஞ்சல் வெளியிடப்பட மாட்டாது தேவையான புலங்கள் * குறிக்கப்பட்டன

Related Posts

மரபுக் கவிதை

தமிழ்க்கூட்டம் போதுமே…

தமிழால்நாம் கூடலா மென்றேன் !
சாதியால் நீ கூடிப்போனாய் !
தமிழால்நாம் கூடலா மென்றேன் !
தன்மதமே தேடிப் போனாய் !
தமிழால்நாம் கூடலா மென்றேன் !
தன்னூரார் நாடிப் போனாய் !

 » Read more about: தமிழ்க்கூட்டம் போதுமே…  »

புதுக் கவிதை

வண்ணத் தமிழ் பெண்ணொருத்தி என்னெதிரில் வந்தாள்

நீலவண்ண தாவணியில்
நெஞ்சையள்ளும் பேரழகில்
கருஞ்சாந்து பொட்டிட்டு
கண்பறிக்கும் அழகாலே

செந்நிர இதழ்மீது
கருந்துளி மச்சத்தில்
காளையரை மயக்குகின்ற
கச்சிதமான அழகாலே

செவ்விதழ் இதழிணைத்து
தித்திக்கும் மொழிப்பேசி
தேன்சொட்டும் சுவையினில்
தேவதையின் அழகாலே

வண்ணத்தமிழ் பெண்ணொருத்தி
என்னருகில் வந்தாளே
வான்மகள் நிலவாக
ஔிர்ந்தேதான் நின்றாளே

உச்சரிக்க வார்த்தையின்றி
உதட்டினை கட்டிப்போட்டு
ஊர்மெச்சும் அழகோட
உருவாகி வந்தாளே

பேரழகு யாதென்று
அறியாதோர் அறிந்திடத்தான்
பிரம்மனோட பிறப்பையும்
எஞ்சியே எழில்கொண்டாளே

தோகைமயில் அழகினையும்
மிஞ்சியே வந்தாளே
பஞ்சவர்ண கிளியாக
பிரபஞ்சத்தில் மலர்ந்தாளே

எழில்நிறைப் பேரழகே
என்மனம்நிறை ஓரழகே
உனக்காக நானானேன்
எனக்காக நீயாவாய் ?

 » Read more about: வண்ணத் தமிழ் பெண்ணொருத்தி என்னெதிரில் வந்தாள்  »

மரபுக் கவிதை

உழைப்பாளர் தினம்

சிலையாகிப் போனபின்னும்
சித்திரமாய் இருந்திடாமல்
உழைக்கின்ற மானிடரே !
உலகத்தின் ஆணிவேரே !
களைப்படையா உழைப்பாலே
காலமுழுதும் நிலைப்போரே !
பிழைப்பதற்கு இவ்வழிபோல்
பிறிதொன்று இல்லையே !

 » Read more about: உழைப்பாளர் தினம்  »